دفاع همچنان باقیست

پايان سال 1392 بود آلبوم عكس هايم را نگاه مي‌كردم. عكس طلبه شهيد  جعفري را  توي آلبوم ديدم يك دفعه به ذهنم رسيد نام او را در اينترنت سرچ كنم با مشخصاتي كه در صفحه مانيتور بالا آمد ديدم اين شهيد از قم اعزام شده بود فكر نمي‌كنم تا حالا كسي از رفقا و دوستان شهيد به ديدن خانواده‌اش رفته باشند. و اين شد عيد سال1393 به اتفاق همسرم به استان مازندران رفتيم. وقتي به شهر بابل رسيديم. از رهگذري بابلي پرسيدم مي‌خواهيم به بند پي برويم او از ما سوال كرد كدام بند پي؟ گفتم: مگر چندتا بند پي هست؟! گفت:‌ يكی بند پي شرقي است ودیگری  بند پي غربي. چون نمي‌دانستم راهي كداميك بايد شوم و شهيد اهل كداميك است گفتم:‌ از غرب خوشمان نمي‌آيد مي‌رويم بند پي شرقي. شروع كرديم مسير را پشت سر گذاشتن. تازه فهميدم بند پي شامل تعداد زيادي روستا مي‌شود. آبادي هاي به هم چسبيده را پشت سر مي‌گذاشتيم و ابتداي هر روستايي عكس هاي شهدايشان را تابلو كرده بودند مي‌ايستاديم آنها را نگاه مي‌كرديم كه شايد عكس و تصويري از اين شهيد را ببنيم. چندمين روستاي مسير را به همين روش پيش روش پيش رفتيم ولي دريغ از يك عكس اين شهيد. امیدوار بودم  ته قلبم روشن بود كه بالاخره پيدا خواهم كرد. به ورودي شهر گلوگاه كه در دامنه كوهستان قرار دارد رسيديم چون ايام عيد بود در كنار پايگاه حلال احمر مستقر در كنار جاده ماشين را پارك كردم و خسته نباشيدي به آنها گفتم و پرسيدم مي‌خواهيم برويم منزل طلبه شهيد حسينعلي جعفري يكي از افراد هلال احمر تا اسم شهيد جعفري را شنيد گفت: من شماره تلفن همراه برادرش را دارم. شماره تلفن برادر شهيد را در گوشی تلفنم  پايان سال 1392 بود آلبوم عكس هايم را نگاه مي‌كردم. عكس طلبه شهيد  جعفري را  توي آلبوم ديدم يك دفعه به ذهنم رسيد نام او را در اينترنت سرچ كنم با مشخصاتي كه در صفحه مانيتور بالا آمد ديدم اين شهيد از قم اعزام شده بود فكر نمي‌كنم تا حالا كسي از رفقا و دوستان شهيد به ديدن خانواده‌اش رفته باشند. و اين شد عيد سال1393 به اتفاق همسرم به استان مازندران رفتيم. وقتي به شهر بابل رسيديم. از رهگذري بابلي پرسيدم مي‌خواهيم به بند پي برويم او از ما سوال كرد كدام بند پي؟ گفتم: مگر چندتا بند پي هست؟! گفت:‌ يكی بند پي شرقي است ودیگری  بند پي غربي. چون نمي‌دانستم راهي كداميك بايد شوم و شهيد اهل كداميك است گفتم:‌ از غرب خوشمان نمي‌آيد مي‌رويم بند پي شرقي. شروع كرديم مسير را پشت سر گذاشتن. تازه فهميدم بند پي شامل تعداد زيادي روستا مي‌شود. آبادي هاي به هم چسبيده را پشت سر مي‌گذاشتيم و ابتداي هر روستايي عكس هاي شهدايشان را تابلو كرده بودند مي‌ايستاديم آنها را نگاه مي‌كرديم كه شايد عكس و تصويري از اين شهيد را ببنيم. چندمين روستاي مسير را به همين روش پيش روش پيش رفتيم ولي دريغ از يك عكس اين شهيد. امیدوار بودم  ته قلبم روشن بود كه بالاخره پيدا خواهم كرد. به ورودي شهر گلوگاه كه در دامنه كوهستان قرار دارد رسيديم چون ايام عيد بود در كنار پايگاه حلال احمر مستقر در كنار جاده ماشين را پارك كردم و خسته نباشيدي به آنها گفتم و پرسيدم مي‌خواهيم برويم منزل طلبه شهيد حسينعلي جعفري يكي از افراد هلال احمر تا اسم شهيد جعفري را شنيد گفت: من شماره تلفن همراه برادرش را دارم. شماره تلفن برادر شهيد را در گوشی تلفنم  پايان سال 1392 بود آلبوم عكس هايم را نگاه مي‌كردم. عكس طلبه شهيد  جعفري را  توي آلبوم ديدم يك دفعه به ذهنم رسيد نام او را در اينترنت سرچ كنم با مشخصاتي كه در صفحه مانيتور بالا آمد ديدم اين شهيد از قم اعزام شده بود فكر نمي‌كنم تا حالا كسي از رفقا و دوستان شهيد به ديدن خانواده‌اش رفته باشند. و اين شد عيد سال1393 به اتفاق همسرم به استان مازندران رفتيم. وقتي به شهر بابل رسيديم. از رهگذري بابلي پرسيدم مي‌خواهيم به بند پي برويم او از ما سوال كرد كدام بند پي؟ گفتم: مگر چندتا بند پي هست؟! گفت:‌ يكی بند پي شرقي است ودیگری  بند پي غربي. چون نمي‌دانستم راهي كداميك بايد شوم و شهيد اهل كداميك است گفتم:‌ از غرب خوشمان نمي‌آيد مي‌رويم بند پي شرقي. شروع كرديم مسير را پشت سر گذاشتن. تازه فهميدم بند پي شامل تعداد زيادي روستا مي‌شود. آبادي هاي به هم چسبيده را پشت سر مي‌گذاشتيم و ابتداي هر روستايي عكس هاي شهدايشان را تابلو كرده بودند مي‌ايستاديم آنها را نگاه مي‌كرديم كه شايد عكس و تصويري از اين شهيد را ببنيم. چندمين روستاي مسير را به همين روش پيش روش پيش رفتيم ولي دريغ از يك عكس اين شهيد. امیدوار بودم  ته قلبم روشن بود كه بالاخره پيدا خواهم كرد. به ورودي شهر گلوگاه كه در دامنه كوهستان قرار دارد رسيديم چون ايام عيد بود در كنار پايگاه حلال احمر مستقر در كنار جاده ماشين را پارك كردم و خسته نباشيدي به آنها گفتم و پرسيدم مي‌خواهيم برويم منزل طلبه شهيد حسينعلي جعفري يكي از افراد هلال احمر تا اسم شهيد جعفري را شنيد گفت: من شماره تلفن همراه برادرش را دارم. شماره تلفن برادر شهيد را در گوشی تلفنم  پايان سال 1392 بود آلبوم عكس هايم را نگاه مي‌كردم. عكس طلبه شهيد  جعفري را  توي آلبوم ديدم يك دفعه به ذهنم رسيد نام او را در اينترنت سرچ كنم با مشخصاتي كه در صفحه مانيتور بالا آمد ديدم اين شهيد از قم اعزام شده بود فكر نمي‌كنم تا حالا كسي از رفقا و دوستان شهيد به ديدن خانواده‌اش رفته باشند. و اين شد عيد سال1393 به اتفاق همسرم به استان مازندران رفتيم. وقتي به شهر بابل رسيديم. از رهگذري بابلي پرسيدم مي‌خواهيم به بند پي برويم او از ما سوال كرد كدام بند پي؟ گفتم: مگر چندتا بند پي هست؟! گفت:‌ يكی بند پي شرقي است ودیگری  بند پي غربي. چون نمي‌دانستم راهي كداميك بايد شوم و شهيد اهل كداميك است گفتم:‌ از غرب خوشمان نمي‌آيد مي‌رويم بند پي شرقي. شروع كرديم مسير را پشت سر گذاشتن. تازه فهميدم بند پي شامل تعداد زيادي روستا مي‌شود. آبادي هاي به هم چسبيده را پشت سر مي‌گذاشتيم و ابتداي هر روستايي عكس هاي شهدايشان را تابلو كرده بودند مي‌ايستاديم آنها را نگاه مي‌كرديم كه شايد عكس و تصويري از اين شهيد را ببنيم. چندمين روستاي مسير را به همين روش پيش روش پيش رفتيم ولي دريغ از يك عكس اين شهيد. امیدوار بودم  ته قلبم روشن بود كه بالاخره پيدا خواهم كرد. به ورودي شهر گلوگاه كه در دامنه كوهستان قرار دارد رسيديم چون ايام عيد بود در كنار پايگاه حلال احمر مستقر در كنار جاده ماشين را پارك كردم و خسته نباشيدي به آنها گفتم و پرسيدم مي‌خواهيم برويم منزل طلبه شهيد حسينعلي جعفري يكي از افراد هلال احمر تا اسم شهيد جعفري را شنيد گفت: من شماره تلفن همراه برادرش را دارم. شماره تلفن برادر شهيد را در گوشی تلفنم